bugün bir adam öldürüyordum neredeyse.hem de polis beyfendilerin gözü önünde.boğazımda bişey düğümlendi ama gözlerim dolmadı.derin bir öfkeye kapıldım korkuyla karışık.katil olmak ne kadar kolay, kaltak olmaktan bile.
olayın seyrini anlatayım en iyisi.arabada gidiyoruz kardeşimle, annemin telefonda 'RenTıp'ın arkası işte' diye tarif ettiği Viva Kurutemizleme ve Ütü'yü arıyoruz.dön dolaş bulamadık kahrlasıca yeri derken önümdeki ticari aniden durmaya karar verdi ehh haliyle ben de durdum,biri indi arabadan ama şöförden ayrılamıyor belli ki saatlerce kapı açık bişeyler anlatıyor.kızdım haliyle sollayıp geçeyim gideyim yoluma derken aniden yanımda bir motor belirdi ve bildiğin kasksız motor kullanan adamın üstüne sürdüm arabayı.son anda frene bastım tabii.ama frene zamanında basmasaydım ya da o gaza basmasaydı ben adamı öldürecektim resmen!!!katil olacaktım.
ben bunları henüz düşünmeye fırsat bulamamışken arkadan bir polis sireni duydum.kenara çek işareti yaptı polis amca,uslu uslu itaat ettim.önüme çekti o da.indi arabasından yanıma geldi ben camı indirdim.'ehliyetin var heralde' dedi.onayladım.'motorun önüne atlayıp niye trafiği tehlikeye sokuyosun' dedi.'görmedim.yoksa bilerek adamın üstüne sürmem tabii ki.' dedim.'peki dikkatli ol aynalarını kullan' dedi.ben her zamanki patavatsızlığımla 'aynaları kullanıyorum sadece bi anlık dalgınlığıma gelmiş.' dedim.döndü 'peki.' dedi iç çekerek.içinden neler dediğini merak ettim.
bundan sonra araba kullanırken sinirlendiğimde bu anı hatırlayıp sakinleşeceğim muhtemelen.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder