2012 bitti. 2013 geldi. hayat. o devam ediyor. büyüdüm diyemiyorum hala, ya da akıllandım. hatalar, onlar baki kalacaklar. gitgellerim (cem yılmaz tabiriyle 'hallerim') artışta, iyi tarafıysa artık daha iyi saklıyorum. 'deep down' kalıbının hayatıma yeniden eşlik ediyor olması ise, aımmm, pek hoş değil. ama daha çok gülüyorum, goood for me, bad for wrinkles of future me. hayat, devam ediyor ve hala güzel. çok mutlu bir yıl geçirdim, bunun daha da mutlu olması muhtemel, ne de olsa başarılı bir academic record'la yıla başladım:)
not:dengesizliklerimin ana sebebinin benim için bursa ve istanbul arasındaki dengesizlik olduğuna karar verdim.ailemin sadece elektrik faturasının 370lira geldiği malikaneden bozma evinin yanında benim 270lira doğalgaz faturası gelince 'bunu nasıl ödeyeceğim şimdi' gerilimine girdiğim minik bir kiralık evim var.
ve bir de bugüne dair.. annemin bugün annesiyle problemleri olan arkadaşına 'en az ilgi gösterdiğim çocuğum Zeynep ama bana en düşkünü de o, herzaman verdiğinle aldığın eşit olmuyor' dedi, ve konuşmanın ilerleyen kısmında yine benim için, 'anneliğe hazır değildim o yüzden annelik de yapamadım ona, sürekli depresyona girip çıkmışım meğer şimdi farkediyorum bi psikoloğa falan gidip yardım almam lazımmış, onun nasıl büyüdüğünü bile bilmiyorum ben, kendi kendine büyüdü. şimdi ne kadar pişmanım.' diye içini döktü. onu anlıyorum, zaten kızamıyorum bile, çok küçüktü.
ama ben de çok küçüktüm..
