Ne çok zaman geçmiş en son yazımın üzerinden.Gerçi kağıtlara sağa sola karaladım bir şeyler ama burası unutulmaya yüz tutmuş.Çok konuşuyorum son zamalarda,ne düşünüyorsam anlatacak birini buluyorum,susmuyorum eskisi gibi,bu yüzden herhalde artık yazmayışım.Kalabalıklardayken bile yalnızlıklarım vardı halbuki,düşünürdüm de susardım,sustukça yazardım.Ses vermeye korktuğum düşüncelerim vardı.Söylemekten kaçındıklarım...Yazardım ben de.Güzel de yazardım hani.
Belki daha basit artık her şey.Yazmaya değer şeylere takılmıyor kafam eskisi kadar.Bir boşvermişlik, umursamazlık hali üzerimde.İçimdeki hırçın hatun durulduğundan da olabilir bu yazmayış,aradığını bulmuştur,bulduğuna inanmıştır.
Bir de kıskançlıktan yazmıyorum sanırım.Eskisi kadar etkileyici manidar cümleler kuramadığımdan değil-yoksa öyle mi- sadece güzel yazan insanları okudukça 'bırakayım da onlar yazsın' takdirimle karışık kıskançlığım bıraktırdı bana yazmayı.Halbuki daha kibirliydim,çok severdim cümlelerimi.Düzensiz beğenme alışkanlığım en çok kendimi etkiliyor gibi.Ehh ne de olsa hep kendime dairim ben,en azından burada.
Bir yandan korkuyorum,sürüdenleşmekten;Ötekileştirilmekten şikayet eden insanların aksine.Yazmadıkça daha sürüdenleşiyor sıradanlaşıyorum hissine kapılıyorum arada.
Her ne sebepten olursa olsun yazmıyorum işte.Ama bilirsiniz,yazmak lazım bazen.
