ne çabuk unutuyorum ben. ne çabuk affediyorum.affedişlerim var benim hatalar yapılmadan sözü verilmiş.affedişlerim,göz açıp kapayana kadar.kimisi boğazda düğüm açan,kimisi düğüm üstüne kör düğümler atan.gözyaşını dindireni mi dersin yoksa gözyaşlarına boğan mı?
çok affettim ben çok unuttum.hepsi de samimi aflardı üstelik.sildim geriyi.format üstüne format.
peki ya izler,onları da silebilir miyim?denemedim değil,başarılı olamadım.başarısızlığımı da affettim ben.olduğu kadar dedim sırtını sıvazladım.
affetmenin erdemi abartılıyor fikrimce,erdem olduğundan bile şüpheliyim.affetmenin ihtiyaç olduğuna inanıyorum.insan affedemiyorsa eksik olduğundandır.
affedilmenin yüküyse ağır.affın ağırlığı belini bile kırar adamın.zor vesselam zor.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder